Cultuurhistorische en ecologische waarde van het Markiezenbos

Waardevol rijksmonument nog steeds bedreigd

Cultuurhistorische en ecologische waarde van het Markiezenbos

Het deel van het Markiezenbos dat grenst aan de A27 maakt onderdeel uit van het Rijksmonument Nieuw Amelisweerd. Dit bos is een van de oudste delen van het landgoed. Het Markiezenbos is mede daarom van grote cultuurhistorische en ecologische waarde.

De ecologische waarde
De ecologische waarde van het bos is vooral te danken aan het oude bomenbestand. Vanwege de hoge leeftijd en aanzienlijke oppervlakte van het bos zijn er veel bosvogels en boombewoners. Vogels, vleermuizen en andere zoogdieren, stinzenflora, bosplanten en paddenstoelen leven er en zijn afhankelijk van dit bos. Verdwijnen van een deel van het bos heeft hoe dan ook gevolgen voor de populaties.

Historische inrichting en beheer
Het Markiezenbos aan de A27 is een langgerekt parkbos. Het parkbos ligt tussen de twee noordelijke lanen van de ganzenvoet dat al bestond sinds de eerste aanleg in de 17e eeuw. Het was als een hakhout omzoomd met hoog opgaand parkbos. Het hakhout bestond uit iepen en essen waarvan nog restanten bestaan.

Deze inrichting laat zien hoe een landgoed in de 18e en vroege 19e eeuw functioneerde en beheerd werd. Door de kap voor de verbreding van A27 zal het omringende bos met hoog opgaande bomen verdwijnen. En dan vormt het inmiddels doorgeschoten hakhout, bestaand uit voornamelijk dunne stammen, de rand van het landgoed.

Historische beplanting
Uit proefboringen voor de jaarringmetingen blijkt dat de oude nog aanwezige zomereiken geplant zijn rond 1815. Enkele bomen dateren uit de 18e eeuw. Bospercelen met een groot aantal opgaande zomereiken van die omvang en leeftijd zijn zeldzaam in ons land.
Opvallend is de hoogte van de bomen tot ongeveer 30 meter. Behalve de opgaande bomen. Er zijn ook diverse heestersoorten als gewone vogelkers, kalbes, kruisbes, alpenbes en enkele bramensoorten die vrijwel zeker als historische nutsheesters een rol hadden in het beheer van het landgoed.

De sneeuwklokjeslaan
De sneeuwklokjeslaan is de zichtas van de westelijke rand van het landgoed naar het landhuis zelf. De laan is als zichtas in de 18e eeuw aangelegd door de markies Maximilien-Henri die Nieuw Amelisweerd bewoonde en zich in bloembollen had gespecialiseerd.

Het sneeuwklokje behoort tot de zogenaamde oude stinzenflora waar de landgoederen om bekend zijn. Vooral in de late winter en vroege voorjaar is het beeld van de witbloeiende laan buitengewoon bijzonder. De laan is al sterk ingekort door de aanleg van de huidige rijksweg.

Het door kap bedreigde deel van het Markiezenbos, waar een groot aantal honderden jaren oude bomen staan. Bij de voorgenomen verbreding van de snelweg gaan hier meer bomen gekapt worden dan destijds bij de aanleg.   

Share This

Deel dit

Deel dit bericht met je vrienden!